Pharis & Jason Romero

Pharis en Jason Romero zijn een Canadees folk-duo. Sinds 2007 spelen ze samen. In 2016 wonnen ze de JUNO-Award voor  ‘Traditional Roots Album of the Year’ met hun album ‘A Wanderer I’ll Stay’. Ook in de pers kregen ze lovende kritieken als ‘Magnificient and inviting’. In Canada genieten ze de status van een duo als Gillian Welch en David Rawlings. De stijl die ze spelen ligt voor het grootste deel in een Canadese variant van de Bluegrass en kan gekenschetst worden als ultra-klassieke roots . Behalve spelen en zingen, produceert het duo ook handgebouwde banjo’s. Als duo hebben ze tot nu toe drie albums uitgebracht en daarmee verschillende folk-music-awards gewonnen.

Op hun meest recente album “Wanderer I’ll Stay” staat een aantal prachtige nummers.  Alles wordt gespeeld op authentieke of opgeknapte banjo’s en gitaren. Hun muziek lijkt op te borrelen uit onheuglijke tijden, waarin je voor eeuwig en altijd aan het rondtrekken bleef (titelnummer); leefde in een verdorven wereld waarin je zelf moordde of anders vermoord werd (Ballad Of Old Bill); elkaar gezelschap hield zolang er geld was (Loneseome & I’m Going Back Home) en geen andere metgezel had dan de treurnis van onvervulde verlangens (There’s No Companion). New Lonesome Blues doet zo oud aan als de countryblues van Dock Boggs, maar vloeide zeer recent uit de pen van Jason Romero. Er staan trouwens ook echt oude liedjes op deze plaat, zoals It’s A Sin To Tell A Lie (uit de film Pennies to heaven) en een zeer antieke versie van Cocaine Blues, namelijk die van Luke Jordan uit 1929.

Video:

Website:
http://www.pharisandjason.com/